Scootmobiel

Het lopen gaat mijn moeder steeds moeilijker af. Zelfs stok en rollator bieden nog maar beperkt uitkomst. Ze woont in een afgelegen straat waar het alleen op zondag een drukte van belang is vanwege een nabijgelegen kerk. Er zijn steeds minder vriendinnen die op bezoek kunnen komen en het winkelcentrum ligt eigenlijk te ver weg. De oplossing: een scootmobiel. Die moest haar een stukje vrijheid teruggeven. Ik had er eerlijk gezegd een hard hoofd in. Niet alleen vanwege de bediening van dat aardse maanvoertuigje, maar ook vanwege het verkeer dat ze onderweg naar bijvoorbeeld het winkelcentrum zou tegenkomen. (meer…)...
Lees meer

Genadeloos

Onderweg naar het station zie ik een bekend iemand met een blikje bier op een bankje zitten. Omdat ik een buitenlandse krant wil kopen, geen trein hoef te halen en dus geen haast heb, stap ik af en neem naast haar plaats. Ze vraagt of ik een slokje bier wil. Ze ziet er moe en onverzorgd uit. Ze heeft een koortslip, stinkt uit haar mond als een vuilnisbelt en door een scheur in haar broek schemert een stukje witte heup. (meer…)...
Lees meer

Licht en donker

Af en toe gingen mijn vrouw en ik op zondag bij mijn broertje op bezoek. Na een paar keer wisten de honden vanaf de parkeerplaats feilloos de weg. Ze sprongen de auto uit en renden voor ons uit naar zijn bungalow, dwars over het bungalowpark, tussen verbaasd kijkende wandelende en fietsende parkbewoners door. (meer…)...
Lees meer

Markt

Op zaterdagmorgen ga ik naar de markt. Mijn vader en grootvader deden dat ook. Ongemerkt ben ik in hun traditie beland. Ik loop in hun voetstappen. Dat heeft iets vertrouwds maar ook onaangenaams, een mens dient zijn eigen weg te gaan. Op de markt bezoek ik eerst de groenteboer. (meer…)...
Lees meer

Helpen

Voor een nieuw verhaal zocht ik informatie over straatvrees. In de bibliotheek vond ik een boekje, De drempel. Het lezen ontnam me de adem. Berry Rijkers, een pasgetrouwde jongeman, staat op een middag in een drukke ruimte, de zon schijnt naar binnen, de temperatuur loopt op. “Het begon met hevige hartkloppingen en transpireren. Mijn hart ging zo tekeer dat ik dacht: ‘ik krijg een hartstilstand’. (meer…)...
Lees meer

Verjaardag

24 september. De verjaardag van mijn vader. Beter: de dag waarop mijn vader jarig was. Een dag waarvoor in onze taal geen woord bestaat. Het is een jaar langer geleden dat we zijn verjaardag hebben gevierd. De overledenen raken hun verjaardag kwijt en krijgen hun sterfdag ervoor terug. Geen deal om vrolijk van te worden. (meer…)...
Lees meer

Verlangen

Van de vakantie hebben we een handgeschilderd dienblad mee naar huis genomen. We fietsten langs het atelier van de kunstenaar toen we het (de verf nog nat) op een standaard zagen staan. Sindsdien draag ik mijn proviand op een eiland naar boven. De koffiemok staat tussen wat huizen in de duinen; de boterhammen wachten tussen vuurtoren en branding tot de zeelucht mijn eetlust heeft aangewakkerd. (meer…)...
Lees meer

Bijzonder

Tijdens mijn postronde krijg ik  bezoek van A., zijn fiets net als de mijne beladen met posttassen. Hij vraagt of ik bang ben het virus te krijgen. Zelf vreest hij vooral zijn vrouw die een schildklierkwaal heeft te besmetten. Hij vertelt dat hij elke dag op het station een Italiaanse krant koopt. De artikelen over het virus - dat daar hevig tekeer gaat - wil hij vertalen en bundelen. Of misschien ook wel niet. Hij bewaart de kranten in ieder geval wel. Of misschien gooit hij ze ook wel weg. (meer…)...
Lees meer

Pestvogels

Aan het eind van de middag meldt Vogelnet dat er pestvogels zijn gespot. Als ik bij de vijver van Emiclaer aankom, staan er al mensen door kijkers en telescopen te turen. Pestvogels hebben een rossig beigebruin verenkleed en een opvallende kuif. Als er ’s winters in de bossen van Noord-Rusland te weinig bessen zijn, komen ze naar Nederland. Vroeger werden ze gezien als boden van onheil, vandaar hun naam. ’s Avonds bezoek ik mijn moeder. Ze is een eind in de tachtig en worstelt met haar gezondheid. De laatste jaren valt het leven haar zwaar. (meer…)...
Lees meer

Canadese populieren

Op de fiets een rondje door de polder. Over de dijk langs de Eem heen, tussen de weilanden en boerderijen van Hoogland-west terug. De kijker mee. Onderweg speuren naar weidevogels, trekgasten, zangpiepers. Bij het witte kerkje van Coelhorst stap ik af en wandel over de kleine begraafplaats. Op een van de graven ligt een verse bos bloemen. Grafstenen met namen en jaartallen. Het kerkje zelf  is alleen op Monumentendag open. Het is in bezit van een rijke familie en doet dienst als mausoleum. (meer…)...
Lees meer