De paaltjes van Perro

Nu de pandemie op zijn laatste pootjes loopt is ook de hondentraining weer begonnen. Voor alle ellende begon had onze jonge schapendoes Perro met veel succes de gehoorzaamheidscursus afgerond. Hij loopt keurig mee aan de lijn (behalve als er iets te snuffen valt), gaat op bevel zitten (als hij een koekje krijgt) en stopt keurig voor het oversteken van de straat (behalve als er aan de overkant een poes zit, dan stormt hij de weg over. Maar dat gebeurt mensen ook wel eens, dat instinct het overneemt van verstandig gedrag).

Nu hij een gehoorzame hond is, bekwaamt Perro zich in behendigheid. Elke maandagavond rijdt hij samen met bazin/coach Wilma naar de training. Na een korte warming-up (andere hondjes begroeten, blaffen tegen nieuwkomers, een fikse plas om te laten zien wie op de hondenclub de baas is) begint het echte werk. Onder de bezielende begeleiding van Wilma stormt hij door de tunnel, springt over hekjes alsof het niets voorstelt en paradeert stoer over de enge wiebelplank.

Alleen de paaltjes willen niet lukken.

Wilma kan stimuleren, boos worden, smeken wat ze wil, Perro weigert tussen de paaltjes door te lopen die op geringe afstand van elkaar staan opgesteld. Zelfs een stukje worst biedt geen uitkomst. 

Duizend keer liever Texel

Oefening baart kunst. Wilma heeft bamboestokjes in onze achtertuin gezet. Perro loopt er in een wijde boog omheen. Als Wilma toch het idee krijgt om te gaan oefenen, sprint onze behendigheidskampioen naar binnen om een veilig heenkomen te zoeken.

Ik snapte er niets van tot het volgende me te binnen schoot. Dat tussen de paaltjes doorlopen heeft veel weg van een slalom. Slalommen hoort bij wintersport. Zet tijdens de Olympische Winterspelen de tv maar eens aan. De winnaar van de slalom geldt als de koning van het skiën.

Maar Perro heeft helemaal niets met wintersport. Besneeuwde bergen kunnen hem gestolen worden. Hij houdt van het vlakke land. Moet van zich af kunnen kijken. Duizend keer liever Texel dan Kitzbühel. Hetzelfde geldt trouwens voor zijn bazen.

Over een paar weken mag hij weer mee naar zee. Dan kan hij over het strand rennen, zo lang en zo hard als hij wil. Achter de drieteenstrandlopertjes aan. 

Zonder akelige stomme paaltjes in het zand.