Op de fiets een rondje door de polder. Over de dijk langs de Eem heen, tussen de weilanden en boerderijen van Hoogland-west terug. De kijker mee. Onderweg speuren naar weidevogels, trekgasten, zangpiepers.

Bij het witte kerkje van Coelhorst stap ik af en wandel over de kleine begraafplaats. Op een van de graven ligt een verse bos bloemen. Grafstenen met namen en jaartallen. Het kerkje zelf  is alleen op Monumentendag open. Het is in bezit van een rijke familie en doet dienst als mausoleum.

Mijn vader was dominee en las tijdens kerkdiensten soms zelf geschreven gedichten voor. Of hij liet muziek horen: Morning has broken van Cat Stevens. Elke morgen begint de schepping opnieuw. De merel die zingt is de eerste merel.

Hij overleed aan kanker. De laatste weken had hij afschuwelijk veel pijn. Als pijn tot de schepping behoort was God ook in de kanker van mijn vader te vinden. Dat lijkt me complete onzin.

Ik sluit het hekje van de begraafplaats en fiets verder. Steek de drukke N199 over, passeer de winkels van de Hamseweg, kom bij het Schothorsterpark. In het park zit de bosuil niet op zijn vaste (boom)plek. Een aantal jaar geleden is het Milieucentrum afgebrand, daarvoor in de plaats kwam het Groene Huis. Achter het Groene Huis staan vier Canadese populieren. Een vijfde is twaalf jaar geleden omgewaaid, maar leeft nog steeds voort.

Onno