Boerenkool en groene aanslag

We hebben de urn met as van Maarten in een nis gezet en deze afgesloten met een plaquette. Van te voren was ik al even op de begraafplaats wezen kijken. Ik vond het urnengedeelte een sombere plek. De lucht was zwaar bewolkt, dat speelde vast ook een rol. Het pleintje bij het urnengedeelte zat vol groene aanslag. Er stond een bankje. Ik kon me niet voorstellen dat iemand op dat bankje zou gaan zitten. Maarten was een imposante man. Dat is een vriendelijke manier om te zeggen dat een paar kilo’s minder ook wel had gemogen. Bij ons thuis hangen verschillende foto’s waarop hij is te zien. Elke keer dat ik die foto’s zie verbaast het me dat de as van zo’n groot lichaam in zo’n kleine urn past. De as van Maarten zit in een urn. Maar waar is Maarten gebleven? Na het vastschroeven van de plaquette ging ik toch maar even op het bankje zitten. Maarten leek tegelijkertijd heel dichtbij en...
Lees verder

Mijn cultuurvisie van gemis

In een verloren uurtje de Cultuurnota Amersfoort 2030 gelezen. Geen lectuur om op het puntje van je stoel te zitten, maar uitermate geschikt voor een treinreis. Geschreven in een zelfverzekerde, doelgerichte en vastbesloten toon. Ferme taal. Voor twijfel geen plaats. Ik vroeg me af of dit nou zo'n rapport was dat in een la verdwijnt en je nooit meer wat van hoort. Heel in het kort iets over de inhoud. Vergeleken met het aantal inwoners blijft het cultuuraanbod in Amersfoort achter. Daar moet iets aan gebeuren. Er komt een uitgebreid onderzoek naar de musea en andere culturele instellingen. Meer cultuuronderwijs op scholen. Het moet makkelijker worden om subsidies aan te vragen. Op die manier kan de gemeente zich terugtrekken en ruimte bieden aan initiatieven van inwoners. Dit alles moet bijdragen aan een groter aanbod van cultuur. Wat verwacht ik? Op dat moment stopte de trein. Er was een technische storing, duur van de vertraging onbekend. De reacties op de Cultuurnota waren divers. De samenstellers...
Lees verder
Tranen voor Warrel

Tranen voor Warrel

Wij hebben onze schapendoes Warrel laten inslapen. Zij was al blind en doof en een klein beetje dement. Soms stond ze een paar minuten voor zich uit te staren, verkoren in haar eigen wereldje. Maar er waren ook nog genoeg momenten dat ze gelukkig was. Warrel was dol op eten, kwispelde als je thuiskwam en vond het heerlijk om te knuffelen. Ze genoot ervan om buiten tot in den treure overal aan te snuffelen. Een rondje waar je vroeger tien minuten over deed, nam nu al snel een half uur in beslag. Warrel ging achteruit. Wanneer wordt leed zo groot dat het niet meer opweegt tegen momentjes van geluk? Dat besluit werd ons gelukkig uit handen genomen. Omdat ze steeds minder wandelde, sleten haar nagels niet meer. Het getik op de vloer klonk de hele dag door het huis. Ook 's nachts bleef ze maar doelloos door de kamer lopen alsof ze op zoek was naar een uitgang en die niet...
Lees verder

Waarom de Koppermaandag terug moet komen

Begin januari valt er bij mij elk jaar een mooi gedrukt boekwerkje door de brievenbus. Deze traditie van Koppermaandag is bijna verloren gegaan. Alleen sommige kleine drukkerijen sturen hun relaties nog een Kopperuitgave. Wat is dat eigenlijk, en waarom is het zo bijzonder? Koppermaandag is de eerste maandag na Driekoningen (6 januari). Van oudsher een feestdag voor de gilden. De gildebrieven met privileges werden voorgelezen en daarna trokken de gildelieden de stad in om te brassen. De kortste dag was geweest. Een mooie kans om de donkere periode af te sluiten. In de 18e eeuw werden de gilden afgeschaft en bleef de traditie alleen onder drukkers bestaan. De gezellen (leerlingen) van de drukkers toonden hun vakmanschap. Zij maakten een mooie prent met een heilswens erop en gaven die aan de meesterdrukkers en de eigenaar van hun drukkerij. Puur ouderwets vakwerk Later werden deze Koppermaandagprenten vooral als relatiegeschenken verstuurd. Door de komst van Kerst- en Nieuwjaarskaarten kwam hier grotendeels een einde aan. Vooral drukkerijen die...
Lees verder

Kunstenaars: leer me alsjeblieft niets, ik wil alleen maar genieten (opiniestuk)

Aan de voortdurende discussie over de rol van kunst in de samenleving neemt het publiek geen deel. Overheid en kunstmakers ruziën of zijn constructief met elkaar in gesprek. De mening van bezoekers wordt niet gevraagd. Daarom deze bijdrage. Natuurlijk is mijn stem er slechts een van duizenden. Ik kan alleen mijn eigen mening geven. Vorige week bezocht ik het toneelstuk Kreuzersonate, als het verlangen maar stopt. Naar het boek van Tolstoj, met spel van Angela Schijf en Tom Van Landuyt en live uitgevoerde muziek van Beethoven, Bach en Arvo Pärt. Over hoe passionele liefde gedoemd is op te branden. Een prachtige voorstelling die ik iedereen zou aanraden. Zie ook de trailer hieronder. Hele mooie muziek en ijzersterk acteren, dus. Maar heb ik er ook wat van geleerd? Nee. Ik heb genoten van Schijf en Van Landuyt, van de violiste en de pianist. Net als alle mensen om me heen, want ons applaus was groots en hartverwarmend. Maar op de weg naar de parkeergarage...
Lees verder

Stop te zeuren over vergrijzing van het publiek bij klassieke concerten

Afgelopen weekend bezocht ik een koffieconcert van het barokgezelschap The Continuo Company. Met m’n 53 jaar was ik een van de jongste bezoekers. Om me heen gerimpelde gezichten en grijze haren. Steeds vaker hoor ik dat vergrijzing van het publiek voor klassieke muziek een probleem is. Ik vind dat grote onzin en begin me steeds meer te ergeren aan deze opvatting. Staat de toekomst van Lowlands op het spel omdat ze te weinig kaartjes aan senioren verkopen? Doet Pinkpop verwoede pogingen meer 65+ plussers binnen te halen, met of zonder rollator. Nee, natuurlijk niet. Muziek is nu eenmaal verbonden aan leeftijd. K3 voor de jongsten, pop, disco en rap voor pubers, de Top 2000 brei voor oudere jongeren en Mozart, Bach en Wagner voor de senioren. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Jongeren die hun hele leven van klassieke muziek houden, 70’ers die concerten van de Rolling Stones bezoeken, dat snap ik ook wel. Maar het gaat om de grote lijnen. Het grote geheel. Van...
Lees verder