Boerenkool en groene aanslag

We hebben de urn met as van Maarten in een nis gezet en deze afgesloten met een plaquette. Van te voren was ik al even op de begraafplaats wezen kijken. Ik vond het urnengedeelte een sombere plek. De lucht was zwaar bewolkt, dat speelde vast ook een rol. Het pleintje bij het urnengedeelte zat vol groene aanslag. Er stond een bankje. Ik kon me niet voorstellen dat iemand op dat bankje zou gaan zitten. Maarten was een imposante man. Dat is een vriendelijke manier om te zeggen dat een paar kilo’s minder ook wel had gemogen. Bij ons thuis hangen verschillende foto’s waarop hij is te zien. Elke keer dat ik die foto’s zie verbaast het me dat de as van zo’n groot lichaam in zo’n kleine urn past. De as van Maarten zit in een urn. Maar waar is Maarten gebleven? Na het vastschroeven van de plaquette ging ik toch maar even op het bankje zitten. Maarten leek tegelijkertijd heel dichtbij en...
Lees verder

Brieven uit Genua: voor mij overwon de muziek

Ilja Leonard Pfeijffer schreef in 2016 de autobiografie Brieven uit Genua. Toneelgroep Maastricht bewerkte het succesvolle boek tot een toneelstuk. Liefde doet rare dingen met een mens. Zonder enige vorm van training fietst de Nederlandse schrijver Ilja Leonard Pfeijffer in 2008 samen met zijn geliefde Gelya naar Genua, de ‘labyrintische’ havenstad met haar duistere steegjes, ontelbare palazzi en evenzovele gelukszoekers. Helaas: de liefde strandt en Gelya vertrekt naar Berlijn. Pfeijffer vindt zichzelf terug onder een lekkende parasol. Hij probeert weer vat te krijgen op zijn leven door brieven te schrijven aan zijn voormalige geliefde. Ze liggen als witte A-viertjes op het toneel. De parasol staat er naast, net als het terrastafeltje waaraan de schrijver de ene na de andere (nep)cocktail naar binnen slaat. Compassie voor vluchtelingen Een speciaal ‘intermezzo’ vormt een brief aan Europa, waarin compassie en steun wordt gevraagd voor de vluchtelingen die een veilig heenkomen bij ons zoeken. Servé Hermans, artistiek leider van Toneelgroep Maastricht, speelt Pfeijffer. Hij brengt de schrijver humorvol...
Lees verder

Mijn cultuurvisie van gemis

In een verloren uurtje de Cultuurnota Amersfoort 2030 gelezen. Geen lectuur om op het puntje van je stoel te zitten, maar uitermate geschikt voor een treinreis. Geschreven in een zelfverzekerde, doelgerichte en vastbesloten toon. Ferme taal. Voor twijfel geen plaats. Ik vroeg me af of dit nou zo'n rapport was dat in een la verdwijnt en je nooit meer wat van hoort. Heel in het kort iets over de inhoud. Vergeleken met het aantal inwoners blijft het cultuuraanbod in Amersfoort achter. Daar moet iets aan gebeuren. Er komt een uitgebreid onderzoek naar de musea en andere culturele instellingen. Meer cultuuronderwijs op scholen. Het moet makkelijker worden om subsidies aan te vragen. Op die manier kan de gemeente zich terugtrekken en ruimte bieden aan initiatieven van inwoners. Dit alles moet bijdragen aan een groter aanbod van cultuur. Wat verwacht ik? Op dat moment stopte de trein. Er was een technische storing, duur van de vertraging onbekend. De reacties op de Cultuurnota waren divers. De samenstellers...
Lees verder