Tranen voor Warrel

Tranen voor Warrel

Wij hebben onze schapendoes Warrel laten inslapen. Zij was al blind en doof en een klein beetje dement. Soms stond ze een paar minuten voor zich uit te staren, verkoren in haar eigen wereldje. Maar er waren ook nog genoeg momenten dat ze gelukkig was. Warrel was dol op eten, kwispelde als je thuiskwam en vond het heerlijk om te knuffelen. Ze genoot ervan om buiten tot in den treure overal aan te snuffelen. Een rondje waar je vroeger tien minuten over deed, nam nu al snel een half uur in beslag. Warrel ging achteruit. Wanneer wordt leed zo groot dat het niet meer opweegt tegen momentjes van geluk? Dat besluit werd ons gelukkig uit handen genomen. Omdat ze steeds minder wandelde, sleten haar nagels niet meer. Het getik op de vloer klonk de hele dag door het huis. Ook 's nachts bleef ze maar doelloos door de kamer lopen alsof ze op zoek was naar een uitgang en die niet...
Lees verder